Schronisko turystyczne – budynek przeznaczony dla potrzeb obsługi ruchu turystycznego, zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia przed wpływem niekorzystnych warunków atmosferycznych, w przypadku większości obiektów – bazę noclegową i gastronomiczną oraz czasami dodatkowe usługi: punkt informacji turystycznej, wypożyczalnie sprzętu turystycznego czy sportowego, dyżurka służb ratowniczych itp.

Biorąc pod uwagę pełnione funkcje, dostępność komunikacyjną, przeznaczenie i lokalizację można wyróżnić:

• niezagospodarowane schrony, zapewniające możliwość noclegu w prymitywnych warunkach i miejsce do przygotowania posiłku we własnym zakresie; spotykane na terenach odludnych (przykładowo: tereny subpolarne, górskie), umożliwiające schronienie w razie potrzeby lub biwak osobom uprawiającym zaawansowaną turystykę czy wspinaczkę górską itp.
• schroniska górskie, zlokalizowane w pobliżu szlaków turystycznych na obszarach górskich. Obowiązuje w nich powszechnie zasada, że każdy przybywający turysta ma prawo do odpoczynku i skorzystania z noclegu, chociażby w improwizowanych warunkach; są to obiekty różnej wielkości i standardu,
• w terenie górskim - często na rozległych polanach - schronienie można znaleźć również w opustoszałych, niszczejących bądź umyślnie dewastowanych pasterskich "bacówkach",
• schroniska-hotele, obiekty dysponujące dużą liczbą miejsc noclegowych, zazwyczaj łatwiej dostępne komunikacyjne (drogi kołowe, koleje linowe), o charakterze i standardzie zbliżonym do hotelowego, często miejsce turystyki pobytowej.

Rodzajem niewielkiego schroniska są też bacówki PTTK, zwane schroniskami turystyki kwalifikowanej. W Polsce istnieje również rozbudowana sieć schronisk młodzieżowych PTSM, czynnych zazwyczaj sezonowo (lipiec–sierpień) zlokalizowanych najczęściej w obiektach szkolnych, jak również tzw. "chatek studenckich", czynnych z reguły podczas weekendów .